dec 1964                                         Unitas 1 - SVW 1                         Bron Ronald Tukker

Zwakke start van Unitas-defensie bezorgde SVW verdiende zege

In een vrij vlakke derby heeft SVW volkomen verdiend met 3-1 gewonnen van plaatsgenoot Unitas, dat hiermede de aansluiting met de kopgroep heeft verloren.

Het was de eerste overwinning van de streepjes in een uitwedstrijd dit seizoen en de grondslag werd hiervoor reeds gelegd in de eerste 15 minuten.

F. van Linstee en Pellikaan maakten toen handig gebruik van de bijzonder zwak opererende Unitas-verdedigers en met twee gave treffers zorgden zij ervoor dat de SVW-aanhang wat dieper adem kon halen.

Geen sfeer

Vooral in de eerste 45 minuten was er nagenoeg geen sfeer te ontdekken in en rond de grasmat aan de Toekomst.

De roodbroeken begonnen weliswaar met een gewelddadig aandoend offensief, doch toen bleek dat de SVW-verdediging er deze middag bepaald zin in had en resoluut ingrijpend de Unitas-aanval aan banden wist te leggen, zakte de thuisclub al spoedig terug tot een spelletje ver beneden de normale competitievorm.

Ook de Unitas-defensie kon maar niet op toeren komen en de gave passes die J. van Linstee vanuit het middenveld in de roodbroeken-verdediging liet neerkomen, brachten geregeld verwarring en paniek.

Reeds in de 7e minuut wist F. van Linstee handig te profiteren van zo’n misverstand en met alleen Stamkot voor zich had hij weinig moeite om de bal de touwen te laten beroeren (0-1).

Het spel van de roodbroeken werd er nog onzekerder door en ook Viveen deelde in de malaise toen hij een opgelegde doelkans om zeep bracht, geen gelijkmaker dus, maar wel spoedig daarna een tweede treffer van Pellikaan.

Hommerson glipte handig langs Dijkman en de onzeker opererende Van Duuren, knalde vervolgens tegen de lat, doch het leer sprong precies voor de schietgrage voet van Pellikaan en Stamkot was opnieuw kansloos geslagen (0-2).

Een vorstelijke voorsprong na 15 minuten voetbal. Unitas was er kennelijk door aangeslagen en SVW putte er zoveel moed uit, dat met goed combinatiespel Unitas op eigen speelhelft werd teruggedrongen waardoor er nog meerdere kansen ontstonden; Kroon had al zijn talenten nodig om na een volledig missen van zijn medeverdedigers het leer nog maar net tot hoekschop te verwerken en Stamkot had voldoende vuur om zijn handen te warmen, toen hij een flitsend schot van v.d. Heuvel onschadelijk wist te maken.

Ondanks de omzetting in de Unitas-ploeg, C. de Boon had zijn plaats geruild met Biemans, bleef het te lichtvoetige aanvalsspel te ondoordacht om de voortreffelijk ingrijpende SVW-verdediging met Duizer en v.d. Heuvel als uitblinkers veel hoofdbrekens te bezorgen.

Slechts eenmaal wilde het lukken dit verdedigingsblok uit elkaar te rukken toen een goedlopende combinatie Viveen – J. de Boon aan Muller een goede schietkans bood.

Er volgde inderdaad een pittig schot doch de richting was juist iets te hoog afgesteld, waardoor de bal over de lat in de bomen aan de vlietkant belandde.

Na de rust

Na de hervatting maakte Unitas al spoedig duidelijk aan zijn al enigszins verslagen aanhang dat het niet de handen in de schoot wilde leggen. Grimmig en verbeten zetten de roodbroeken een offensief in, dat SVW al spoedig noopte al het beschikbare spelersmateriaal op eigen helft uit te zetten.

Unitas kwam toen heel dicht bij een doelpunt, maar harde schoten van C. de Boon en Wildschut brachten Vink wel in moeilijkheden, doch maakten geen geslagen man van hem.

Het bleef echter niet bij deze vuurkracht en nadat enige hoekschoppen wel de nodige verwarring hadden veroorzaakt, doch voor Unitas nog geen succes hadden opgeleverd, kogelde Viveen voor de verandering eens hard in, maar via de vuisten van Vink verdween de bal naast de verkeerde kant van de paal.

Nog was het gevaar niet geweken en J. de Boon probeerde het eens op zijn manier, weer verwarring maar geen doelpunt. Het hoofd van één der SVW-verdedigers veranderde het schot van richting en leverde zodoende niet meer op dan opnieuw een hoekschop.

Langzaam maar zeker begon het de Unitas-ploeg duidelijk te worden, dat er deze middag tegen de hechte SVW weinig eer was te behalen en onder deze druk vervaagde de intelligentie in de aanval, met gevolg te kort spel en te ondoordacht plaatsen, een kolfje naar de hand van Duizer c.s.

De aanvallen van de streepjes hadden in deze periode ook niet veel om het lijf en meer dan eens liepen deze zich vast in de thans goed gehanteerde buitenspelval van de zich inmiddels herstelde roodbroeken-defensie.

Het derde SVW-doelpunt kwam dan ook vrij onverwachts uit een strafschop.

J. van Linstee met spel op de vierkante meter, van Dijkman een getergd mens makend, werd tegen de grasmat gelopen en de toegekende strafschop werd door Hommerson achter Stamkot geschoten (0-3).

Vijf minuten later, er waren toen precies 25 minuten gespeeld in de tweede helft, kreeg Viveen een schietkans en toen maakte hij ook geen fout en knalde de bal hard achter de uit positie gespeelde Vink (1-3).

Unitas putte hieruit nog de moed om terug te komen, maar ondanks een groot veldoverwicht, bijzonder gevaarlijk kon men het de SVW-verdedigers niet meer maken en verder dan een hard schot in het zijnet door v. Ligten kwam men niet.

Het laatste wapenfeit uit de derby, die op voortreffelijke wijze werd geleid door scheidsrechter J.C. Vervoort, dat werd bijgewoond door een kleine 4000 toeschouwers.

Opstelling der elftallen:

Unitas: Stamkot; Wildschut, C. de Boon, v. Duuren, Dijkman; Biemans, Kroon; v. Ligten, J. de Boon, Muller, Viveen

SVW: Vink; de Vries, v.d. Heuvel, Duizer, de Boon; v. Bommel, J. van Linstee; de Breejen, Hommerson, F. van Linstee, Pellikaan